Eindwerk is af. Programma is klaar en werkten staat nu op cd, boekje is
afgeprint en ingebonden en dat wordt straks allemaal
afgegeven.
Monthly Archive for augustus, 2004
Yepjep, ik heb een nieuwe GSM gekocht. Het was van moeten, mijn vorig exemplaar
gaf er afgelopen donderdag plotseling de brui aan. “Even geduld” kwam
er elke 30s op het beeldschermpje. Het leek wel een voetbalverslag van
VT4. Ik kreeg nog wel nieuwe SMSjes aan maar nog voor ik in m’n
inbox raakte, kreeg ik al het “even geduld” schermpje. Het was
zo’n 1e generatie i mode, dankzij Smintjes zeer goedkoop kunnen
bemachtigen. Uiteindelijk heeft die het toch 1,5 jaar uitgehouden, een
jaar langer dan ikzelf verwachtte.
Dus gisteren maar een nieuwe gaan halen. En het geluk was volledig aan m’n kant, de 3650,
die enkele weken geleden nog veels te duur was, bleek in de Fnac een
korting van maar liefst 40% te hebben. Niet geaarzeld dus. Het is
vooral de overzichtelijke agenda die me aanspreekt, compleet
synchroniseerbaar met Oulook. Ik was al langer op zoek naar een
combinatie tussen de agenda van een PDA en een GSM, nu nog het kabeltje
gaan halen.
Nadeel is wel dat het weer een vrij groot formaat is, dus niet handig op te bergen in een spannende jeans 
Continue reading ‘Nokia 3650′
Eindelijk weg bij Telenet IPG. Niet langer geplaagd door calls van begin tot einde en veel minder gezeur van domme gebruikers.
Ik werk nu hier -klik-.
Nu nog die domme thesis afwerken en ik kan weer voltijds beginnen bloggen 
Continue reading ‘Nieuw’
De NMBS moet van Vande Lanotte op zoek naar een goedkopere
stroomleverancier. Bizar… ik dacht dat overheidsbedrijven voor
“grotere uitgaves” altijd verplicht waren om een openbare
aanbesteding uit te schrijven.
De energiemarkt is toch al een tijdje open voor grotere afnemers? Continue reading ‘Openbare aanbesteding’
Het ademen van een eikelspark
aders: grillig en koud
de vereiste van de nacht
de aan het donker gebonden
obscure staat van het occulte niets.
De noot van het genot,
parelend op het partituur van het zwijgen
het woord van de stomme
de waarde van de stilte.
Bewijs van het onnut van de mond
gevolg van de tong ; vakkundig verlamd
ook de synthese van een woordvloed
de waarde van de stilte.
“Als iederen wat meer seks zou hebben, zou de wereld er veel beter
uitzien en zouden de mensen niet zo massaal voor het Vlaams Blok
stemmen.“
Cool, dat lijkt me nog eens een projectje waar ik me zou kunnen achterzetten: “We vrijen al het slechte de wereld uit”.
Maar hoe zet je mensen aan tot meer en veilg vrijen zonder zelf al te betrokken te geraken? Continue reading ‘Evi Hanssen in humo’
Het zal u weinig boeien maar wij
hadden er gisteren een korte discussie over met een toevallige passante
en niemand wist eigenlijk goed waar we zaten. Dus voor zij die erbij
waren, we dronken onze blikjes wel degelijk op een bankje in de
tuin van de Sint-Geertrui abdij en niet in het Klein Begijnhof zoals we
zelf dachten. Het Klein Begijnhof is links van de Sint-Geertrui kerk,
wordt nu gerestaureerd en op 10/09/04 openbaar te huur gesteld.
Dat gebouw met die “appartementjes hogere prijsklasse” is niet
origineel bij de abdij maar gebouwd uit puin van tijdens de Groote
oorlog gebombardeerde huizen zoals mijn kinesist wist te vertellen en
je ook hier kan nalezen.
Ook nog te vinden in die tuin, het Nationale Scoutsmuseum in de kapel va de toenmalige abdij.
Zo, kan er nu iemand die vrouw van gisteravond inlichten Continue reading ‘Sint-Geertrui abdij of Klein Begijnhof’
Els een meisje van onze scouts, vertrekt één dezer dagen voor een jaartje naar Paraguay met AFS. Haar avonturen kan je volgen op deze blog. Continue reading ‘Els naar Paraguay’
Wij waren er, en dat is niet onopgemerkt voorbijgegaan.
Hoe lang zou ie moeten zoeken hebben voor hij deze foto gevonden had? :p Continue reading ‘Lokerse feesten’
Jij zat op de tuinstoel
- wit als jouw winters pelsje
alsof je geroofd bent uit de rotsen van Carrara -
de eerste zonnestralen vielen op je neus
nog zonder warmtegloed
maar die voedde reeds je ogen
je azuren aanblik
en bij elke lichtschittering
die de gouden vinnen in het poeltje
naar je stuurden, knipperde je
telkens een fragiele flits
alsof die seconde zich meester
maakte van onze tijd
huivering na huivering overviel me
als een kind van Michelangelo keek ik
slechts naar die ene flikkering
een verlammende flits uit jouw irissen
zonder enige aanzet
zonder actie uit jouw wezen
werd ik verdoofd
geen spier vertrok nog
enkel mijn ogen staarden naar
de reeds glazige gaten in je façade
mijn hiel eerst, in de kerker van Achilles versteende ik
en verder… en verder…
nog voor mijn sculptuur volledig voltrokken was
pinkte ik een traan weg
nu, jaren later,
is die trouwe traan een enig teken
doelend op jouw pracht
op mijn zomerse genoegen
bij jou te zitten, te zwijgen
bij jou te zijn, jou te zien
Recente reacties