Monthly Archive for november, 2004

Tom Boonen, de Flandrien van het Jaar,
was afgelopen donderdag te gast in De Laatste Show van
wielerliefhebber Mark Uytterhoeven, net als de bevallige Ann van
Elsen. Die laatste maakt tegenwoordig grote sier als testkonijn van
Bart Peeters in zijn nieuwe programma geen Zorgen tot paniek.En daar
ging het net over, zij had voor dit programma een ozontherapie
gedaan, da’s een therapie waarbij je bloed wordt afgetapt, daar wordt
ozon aan toegevoegd en dit spuit men terug in je lichaam.

Anayway, daar ging het dus over en Ann
wist ons te vertellen dat het achteraf toch gevaarlijker scheen te
zijn dan men op voorhand zei en dat ze ook geen tweede keer zo zou
laten knoeien met haar bloed. Oh ja, veel effect had ze er niet aan
gehad.

Tersluiks vroeg Uytterhoeven aan Boonen
of hij dit ooit al eens geprobeerd had, “Ja, Ik heb gehoord dat het
de weerstand zou verhogen” zei ie.

Whoppa, iets waar de gewone mens nog
maar amper van gehoord heeft, maar wielrenner Boonen heeft het al wel
uitgeprobeerd.
Iets waar de natuurlijke drempel nogal
hoog zou moeten zijn (knoeien met je bloed), maar Boonen heeft het al
geprobeerd.
Bovendien is het ook geen klassieke
geneeskunde maar bevindt het zich in de occulte sfeer van de
natuurgeneeskunde.
Toch bizar dat een profrenner die zicht omringd weet door een
wetenschappelijke begeleiding zich laat verleiden door zo’n
experimentje.
Zouden Van Mol en Lefevre zich ook zo verslikt hebben toen ze Boonen dit en plein publique hoorden bekennen?

Jammer dat Uytterhoeven z’n natuurlijke
scherpte ineens kwijt was, hij ging er (bewust) gewoon aan voorbij.
Een gemiste kans, hij had Boonen wat vragen kunnen stellen waarom
renners toch zo graag experimenteren, maar dan had hij wel het
gezellige sfeertje verloren dat zo kenmerkend voor z’n programma. Of
is ie ook te nauw bevriend met de toprenners dat ie geen enkele
kritische vraag meer durft te stellen?

Continue reading ‘Tom Boonen laat zich gaan’

Ik ben deze namiddag op het stadhuis geweest voor wat papierzever en
heb er zo van die stickerkes meegenomen die je op je brievenbus moet
plakken als je geen reclamedrukwerk wil aankrijgen. Nu liep ik daarnet
hier door m’n straat met zo’n stapeltje stickers in m’n zak naast al
die brievenbussen en het viel me op dat er betrekkelijk weinig van die
stickers te zien waren.
Onmiddellijk ging ik aan het fantaseren en kreeg ik het idee om op een
avond (de avond voor de reclameboekjesman z’n ronde doet) op alle
brievenbussen in de straat zo’n stickertje te plakken. Zou het veel
bussen duren voor die man het doorheeft dat er met z’n kloten gerammeld
wordt?
Misschien doe ik het wel echt, alleen nog zien te achterhalen welke
weekdag hij langskomt en nog eens langs het stadhuis opdat ik genoeg
stickers zou hebben. Continue reading ‘Practical Joker’