wij zijn in ons huisje de elektriciteit aan het vernieuwen. De bedoeling is dat dit overal gebeurt, in alle kamers op alle verdiepingen. Nu wil het dat die bij ons gescheiden worden door betonnen welfsels van zo’n 20cm dik. Je kan die elektriciteitskabels langsbuiten over de gevel naar buiten trekken, maar handiger en mooier zou toch zijn gewoon langs binnen dwars door alles heen.
Boren door zo’n betonnen welfsel leek me niet zo makkelijk, ik had al eens een simpele poging gewaagd met een gewone boormachine maar verder dan een kras en een overhitte boor ben ik daar niet mee geraakt.
Na wat rondzoeken op internet bleek dat een klokboor de oplossing was en dat je die wel ergens zou kunnen huren. En ja hoor, bij Celis te Lubbeek kon ik er eentje lenen met een diameter van 7cm: dagprijs 50 euro.
Het boren zelf viel wel mee: het is een zware boor, je moet loodrecht boven de vloer staan en de boor onder controle houden maar het duurt gemiddeld maar 10′ om een gat te maken.
Wat minder is dat je zo’n boor moet aansluiten op een waterslang en dat brengt met zich mee dat alle verdiepingen onder water staan. Met die betonnen welfsels die her en der spleten vertonen, druppelt dat water zich echt over de hele verdieping.
Hier zie je zo’n gat, van onderuit bekeken. Bedoeling is dat de muur verder wordt uitgeslepen tot het gat naar de kelder toe.

Als je dan niet nadenkt en een gat boort naar de kelder vlak boven je zekeringkast is dit het gevolg :s :

Gelukkig hebben wij goeie buren die zonder problemen enkele dagen onze ijskast/diepvries hebben draaiende gehouden
En het begint z’n sporen na te laten.


Door Mathias Rutger op Perde Locale
Overal zanikt bagger
zwachtelend rond de reuzenlaarzen
waarin ik mijn tijd beklim haast verzadigd ja
maar het is nog steeds de mij bemestende tijd
mijn voertuig vore en trog (Lucebert)
Ooit zeg je nooit (meer)
Ooit hebben we met veel overtuiging en
evenveel benefietwijn & -brood & -spelen
de Morgen helpen redden
Ooit waren we aandeelhouder
met een overtuiging die nominaal
de duizend franken ruim overschreed
Ooit schonken we belangloos datzelfde
aandeel met een zelfde overtuiging
aan de Morgen
Ondertussen lazen we zelfs de Morgen…
Vandaag blijkt die overtuiging een sta-in-de-weg
van een marktgericht denken
dat naar believen mensen dumpt
omdat gezanik over bagger meer rendeert…
Nooit gedacht dat ik ooit moest zeggen:
de Morgen? Neen bedankt!
Mijn abonnement ga ik niet verlengen.
Deze namiddag kon je je fiets gratis laten graveren in Kessel-Lo.

Fiets gegraveerd:

In de kamers boven zijn de muren bezet en behangen. Uitdaging was om het behang te verwijderen zonder het bezetsel mee te trekken. In deze kamers moet er ook wel geslepen en gekapt worden om nieuwe elektriciteit te kunnen leggen maar dat zou ook mooi kunnen bewerkt worden zonder dat de hele muur opnieuw bezet moet worden.
We hebben het behangpapier verwijderd met behangverwijderaar van HG en dit ging als een fluitje van een cent. Al het behang is verwijderd en al het bezetsel hangt er nog.
Morgen komt de bezetter kijken om te beslissen of het bezetsel al dan niet dient afgekapt te worden, of een melklaagje volstaat of dat er helemaal niets aan dient te gebeuren.
Nee geen garageverkoop, wel grote kuis van al het renovatiemateriaal.
Als je zo’n weekend van ’s ochtends vroeg tot ’s avonds laat aan’t werken bent, kan je meestal geen pap meer zeggen en wordt al het materiaal op een hoop gesmeten. En dat kan zich dan zo opstapelen dat je op den duur een volledige dag nodig hebt om alles weer in orde te krijgen voor het werk.
Maar nu hebben we ons voorgenomen om elke dag alles op te kuisen en proper weer op z’n plaats te leggen
!

Een van de minst leuke aspecten van renoveren en tegelijkertijd in je te renoveren huis wonen is dat er weinig ruimte om te leven is. Alles staat overhoop, er zijn kamers die leegstaan omdat ze in volle renovatie zijn en dus onbewoonbaar. De bewoonbare kamers staan dan weer overvol want het gerief van de lege kamers moet ergens staan.
Het doel is om kamer per kamer te bewerken opdat er zo weinig mogelijk rommel zou zijn, maar we zitten met een strakke planning (in oktober komt men de verwarming en sanitair installeren en daartegen moet overal de elektriciteit vernieuwd zijn en de muren bezet. Dus zitten we momenteel met een opgebroken keuken (wachten tot het bezetsel voldoende gedroogd is) en een volledig ontmantelde bureau (geslepen en gekapt).
In onderstaande foto heb je een zicht op wat onze eetkamer zou moeten zijn. Momenteel doet ze ook dienst als bureau en keuken, net als opslagruimte voor de nieuwe keukenkasten en -apparaten…

De samenaankoop is afgelast geweest geworden. Eerst waren er al weinig kandidaten om de werkgroep te bevolken, nadien bleek ook dat er te weinig geïnteresseerden waren om echt isolatie aan te kopen.
De samenaankoop wordt vervangen door een workshop isoleren van hellende daken.
Inhoud van de mail:
“Het merendeel van de ruim 200 geïnteresseerden voor de samenaankoop blijkt enkel interesse te hebben in de samenaankoop van PV-panelen. Een 50-tal mensen hadÂden zich toch opgegeven voor de samenaankoop van isolatiemateriaal, maar hier bleek geen of onvoldoende motivatie aanwezig om een werkgroep te vormen waarÂdoor de eerste werkgroepvergadering moest worden geÂannuleerd.
In overleg met Dialoog hebben we beslist om een enquêÂte uit te sturen naar alle geïnteresseerden om te weten te komen voor welke typen materialen interesse was, en welke hoeveelheden. De respons hierop was eerder maÂger: 7 formulieren kwamen terug, veel te weinig om volÂdoende gewicht in de schaal te kunnen werpen om over prijzen te onderhandelen. De stad beslist daarom om de samenaankoop van isolatiemateriaal te annuleren.
Ter vervanging van de samenaankoop zal de stad in samenwerking met Dialoog dit het najaar een workshop organiseren met als thema het isoleren van hellende daken. Momenteel wordt nog gewerkt aan de inhoud, maar het zou gaan om een zeer interacÂtieve cursus toegespitst op de praktijk. Wanneer een exacte datum vastligt zal u als eerste de mogelijkheid krijgen om in te schrijven voor deze cursus. ”
Ik heb onlangs mijn e-ID voor het eerst echt gebruikt, en niet voor de belastingsaangifte: in Leuven heb je je e-ID nodig om gebruik te kunnen maken van het containerpark.
Om je aan te melden moet je je e-ID in zo’n paal met gleuf steken. Het systeem gaat dan na hoeveel beurten je al verbruikt hebt en of je moet betalen (3 gratis beurten per jaar). Daarna moet je aangeven welke soorten afval je bij hebt en wordt er afgerekend via elektronische betaalkaarten. Nu kan je binnen om je afval te deponeren en hier heb je je e-ID opnieuw nodig. Immers, afhankelijk van de selectie die je hebt opgegeven kun je de containers openen met je e-ID.
Het is allemaal niet zo heel moeilijk maar het lijkt toch geavanceerd, zeker als je vergelijkt met mijn geboortedorp waar je beurtkaart moet kopen en er iemand staat om gaatjes in je kaart te knippen…
Vorige week 4x wezen lopen volgens dit schema 7′ lopen 2′ wandelen en 8′ lopen. Telkens gevolgd door krachtoefeningen in de fitness.
Nooit gedacht dat ik dat fitnessen zo lang zou volhouden, ik ben er nu al 3 maanden mee bezig en nog steeds volenthousiast! Het handige is dat het dichtbij huis is en ook perfect valt te combineren met andere sporten. Ik moet niet eerst langs huis om andere kleren of handdoeken, ik loop er gewoon binnen doe mijn oefeningen en loop verder naar huis waar ik dan een douche neem.
De fitness is niet enkel dichtbij, het is een bescheiden en rustige fitness waar niemand vreemd opkijkt als je er bezweet en in loopkledij komt binnengevallen om snel wat krachtoefeningen te doen.
Deze week loop ik 3x 7′ afgewisseld met 1′ wandelen, dat is al bijna 25′ onderweg!
Het moet van 14 september geleden zijn dat ik nog gelopen heb, de laatste lange duurloop in de voorbereiding op de halve marathon van Brussel. Toen 18 km, nu amper 2,5km in 3x 5′ lopen. Maar ik denk wel dat de benen ongeveer hetzelfde aanvoelden als toen.
Ik heb dus groen licht gekregen van de rugspecialist, ik mag weer intensief beginnen sporten. Ik moet wel mijn rug- en buikspieroefeningen blijven doen, en ik moet vooral werken aan lenigheid. Ik moet met handen aan de gronden kunnen op het moment dat ik echt weer intensief begin te lopen. Te korte harmstrings belasten de rug blijkbaar.
Anyway, we lopen weer. Wel wat laat om nog te kunnen meedoen aan de 20 van Brussel. Ik kan misschien nog eens proberen in orde te geraken voor een halve marathon ergens in het najaar…
Recente reacties