Bloedmooie proza

Volgend stukje is absoluut niet van mij, maar ik vond het te mooi om niet met jullie te delen. Het is van Bernard Dewulf (columnist in DM) en het heet Kamersneeuw:

Kamersneeuw

Dat ik meer mensen moest zien dit jaar, zegt ze. Het is de eerste ochtend en we zien elk de eerste sneeuw. Ik zie toch genoeg mensen, zeg ik. Dat ik te veel in mijn kamer zit, zegt ze. Daar zijn geen mensen. Jawel, zeg ik, maar dat is moeilijk uit te leggen.

Sneeuw is ook niet uit te leggen.

Mensen die te veel in een kamer zitten, zegt ze, versomberen. Het probleem van de mens, zeg ik al op de eerste dag, is dat hij niet rustig in een kamer kan blijven zitten. Een gedachte van Pascal.

Filosofie, zegt ze.

Wat een slim jaar, denk ik. Het vleit ons al meteen. Met vlijende sneeuw. Praatjessneeuw.

En dat ik ook vrolijke mensen moest zien dit jaar. Die zullen mij op andere gedachten brengen.

Beetje vrolijker mag wel, zegt ze.

Als het ooit stopt met sneeuwen stop ik met roken, denk ik.

Zet twee somberaars samen, zeg ik, en het wordt een vrolijke boel.

Dan komen er duizend andere gedachten. Zelf meegemaakt, zeg ik. Dat zal wel, zegt ze. Maar zet een vrolijke en een sombere bij elkaar. Twijfelachtig, zeg ik maar.

Hadden we toch een poes, denk ik. Poezenpoten in de eerste sneeuw.

Probeer gewoon de mensen graag te zien, zegt ze. Maar ik zie ze graag, zeg ik. Ik zou ze allemaal omhelzen soms. Doe dat dan, zegt ze. Niet genoeg armslag, zeg ik. Van binnen overschot aan armen. Maar vanbuiten.

In mijn kamer ook heel veel.

Daar zit ik soms de hele dag te omarmen. Dronken van omarmen.

Ook de sneeuw weet er ineens van. Onder invloed. Van het eerste waaien. Zatte sneeuw. In de wind.

Ja ja, zegt ze. Echt waar, zeg ik.

Dat ik het soms goed kan zeggen, zegt ze. Dat ik gewoon wat meer mensen moest zien. Meer niet.

Straks, zeg ik, maak ik de vrolijkste sneeuwman en omhels ik hem tot hij drijft in mijn armen. Lees verder Bloedmooie proza

Werken op 02/01

Hell! Niks geen receptie, absoluut niks. Buiten het obligate “Beste wensen” business as usual. Of toch niet, weinig calls dus veel tijd om wat rond te surfen of een klein tekstje te maken. Het maakt het er niet interessanter op om vandaag te werken. Integendeel, vermoeidheid gekoppeld aan weinig werk en verveling zou wel eens voor een boring day  kunnen zorgen.
Gelukkig is er vanavond iets om naar uit te kijken:

[[image:images/wdc2004.jpg:inline]] Lees verder Werken op 02/01