Uitgewuifd en nooit meer weergezien

Uitgewuifd en nooit meer weergezien
Het lijkt niet eens langgeleden
Het hoofd gebroken met alsdan indien
Maar verder denken vlot vermeden

Hechten aan ideeën, ‘t zal je maar gebeuren
Twijfel niet toegelaten of toch misschien
Insijpelende onlust begint te zeuren
Weggewuifd om niet aan te zien.

Ik wil niet redeneren als voelen het doel is
Mijn lijf moet leren weten
Dat verstand een janboel is
Uitgewuifd maar nooit vergeten. Lees verder Uitgewuifd en nooit meer weergezien

Poezie

Nog een klein gedichtje voor ik naar Italie vertrek …

Ik stort me in het dal van de taal ;
Waar de letters aan de bomen hangen,
als peren, appelen, pruimen of noten.
Waar de komma’s als blaadjes
wiegen op de wind.
En de metaforen zich richten naar de zon
die me wakker houdt.
Waar de taal zich in rust laat bespelen
en niet angstig weg probeert te toornen.
Waar ze mij als tuinman mijn werk laat doen,
op het idyllische plekje naast de bron ;
Waar ze mij een vriend geeft,
een vriend die er is, nu en dan
Een vriend ; de muze !

Lees verder Poezie