Geachte Mevrouw Willems,

Wij hebben uw mail goed ontvangen. Na inlichtingen te hebben genomen bij onze betrokken diensten kunnen wij u melden dat wij dit voorval ernstig onderzoeken.

Delhaize heeft een goede verstandhouding met verkopers van de Daklozenkrant, op voorwaarde dat zij een aantal regels volgen, oa het niet lastigvallen van klanten. Delhaize heeft daarnaast ook structurele samenwerking met een aantal organisaties, zoals de voedselbanken.

Indien blijkt dat er iets zou gebeurd zijn dat niet strookt met onze politiek, zullen we dit zeker intern verder opvolgen.

Wij hopen toch nog van uw vertrouwen te kunnen genieten en wensen u nog al het beste voor 2012.

Met vriendelijke groeten
Séverine Vermeylen

Séverine Vermeylen

Customer Care Responsible

Delhaize Belgium

Meer van hetzelfde:

1. Kerstverhaal Delhaize Kessel-Lo (3)
2. Het minder fraaie kerstverhaal van Kessel-Lo Delhaize
3. Kerstverhaal in de media
4. Speedpacket (2)
5. Publieke afvalkalender Kessel-Lo

Ik doe het elk jaar wel, zo goeie voornemens vooropstellen. Soms komt daar iets van soms ook niet. Meestal niet zelfs. Maar toch is die paar keer dat ik er echt in geslaagd ben om iets te veranderen voldoende om het elk jaar opnieuw te proberen.

Dit jaar is mijn voornemen op het eerste zicht wat tegendraads. Ik neem me immers voor om minder te sporten. De voorbije 2 jaar heb ik wat overdreven: weken van meer dan 6 trainingen waren geen uitzondering. Lopen, fietsen en fitness, soms zelfs gecombineerd op één dag. Het gevolg daarvan was dat ik de hele tijd in een superconditie verkeerde maar dat ik mentaal een beetje verdoofd was. Het is moeilijk om na zo’n trainingen ‘s avonds nog creatief te zijn of te lezen, meestal kon ik nog wat hersenloos tv gapen en viel ik dan als een blok in slaap zodra ik mijn hoofdkussen raakte.

Voor 2012 wil ik het anders, ik zal nog wel sporten, meer dan de gemiddelde mens waarschijnlijk, maar ik ga het sporten ten dienste stellen van de rest: opnieuw meer lezen en wat creatiever zijn. Minder slaaf van de sport, meer het sporten gebruiken om het hoofd leeg te maken. Het gaat moelijk worden om dat vol te houden, want die marathon in 3u30 staat nog steeds bovenaan mijn verlanglijstje, zij het niet in 2012 dan toch in 2013.

Een ander voornemen en eentje dat ik hierboven al heb aangeraakt is meer lezen. Mijn doelstelling is om dit jaar één non-fictie boek per maand te lezen. Waar ik heen wil met die non-fictie boeken, weet ik nog niet. Maar ik heb alleszins een gevoel dat het tijd is om wat meer serieuzere zaken te beginnen lezen. Fictie zal ik zeker ook nog lezen maar daar wil ik me geen quota opleggen.
Het boek voor januari is “The Power of Concentration” door Theron Q. Dumont, dat is eigenlijk een beetje spieken want ik ben er al twee weken in bezig. Voor de andere maanden heb ik nog niets op het lijstje staan, tips zijn altijd welkom.

Een laatste voornemen is om weer wat meer tijd te steken in deze blog. Na 2 relatief rustige jaren, zeg maar doodse, ben ik begin november opnieuw op regelmatige basis stukjes beginnen schrijven met als bescheiden hoogtepunt de Delhaize-rel die de nationale media haalde.
Ik zou op het einde van het jaar graag een gemiddelde gehaald hebben van 3 stukjes per week. En met stukjes bedoel ik dan iets langere tekstjes en er mag zelfs al eens een meninkje in passeren.

Ik zou het even moeten opzoeken maar ik denk dat dit de eerste keer is dat ik mijn voornemens zo publiekelijk op deze blog post. Beetje gewaagd misschien , maar langs de andere kant kan die druk een extra motivatie zijn om zeker het schrijfgedeelte van mijn voornemens vol te houden.

Meer van hetzelfde:

1. Dakisolatiepremie enkel vanaf R-waarde van minstens 3,5 m² K/W in 2012
2. Quiche met mozarella en pesto
3. Nieuwe versie
4. Het eten in Tanzania
5. Effe een tussendoortje

Delhaize vraagt wel aan het personeel om bedelaars van hun terreinen te verjagen. Hoe ze dit rijmen met hun engagement voor de voedselbank is me een raadsel.
Dit stond er vandaag in Het Nieuwsblad editie Leuven/Hageland.
“Bij een bewakingsagent die vorig jaar tijdens de eindejaarsperiode de parking van de supermarkt in Kessel-Lo in de gaten hield, klinkt een ander verhaal: ‘Van de uibater moesten we alle bedelaars wegsturen zodat de klanten rustig hun inkopen knden doen. Het is niet slech bedoeld, al stel ik me wel vragen bij de manier waarop het nu gebeurd is’, zegt de man, die liever anoniem blijft. ‘Hoe we ze moesten wegsturen, werd niet gezegd. Als ze niet wilden weggaan, belden we de politie. Maar in al die dagen heb ik maar één bedelaar gezien.’ “

Meer kan je lezen in de printscreens.

Meer van hetzelfde:

1. Het minder fraaie kerstverhaal van Kessel-Lo Delhaize
2. Kerstverhaal in de media
3. Publieke afvalkalender Kessel-Lo
4. Loopafstanden in Provinciedomein Kessel-Lo
5. Provinciaal domein Kessel-Lo weert Brusselaars

Op VTM

In het Laatste Nieuws

In Het Nieuwsblad

Meer van hetzelfde:

1. Het minder fraaie kerstverhaal van Kessel-Lo Delhaize
2. Trackbacks zijn cool
3. Wasmachine

Delhaize Kessel-Lo

Mijn vrouw zag zaterdagmiddag aan de Delhaize in Kessel-Lo hoe een bedelaar werd weggejaagd door iemand van het personeel die er een emmer water over uitkapte.
Hilde, die daar even voor ons passeerde zag ook hoe het personeel die bedelaar wegjoeg, toen nog zonder emmer water, en zij schreef een email naar Delhaize.

Beste Delhaize,

 Vorige zaterdag, op 24 december iets voor de middag, zag ik één van uw werknemers een dakloze man verjagen aan de ingang van uw warenhuis in Kessel-Lo. Een vriend arriveerde enkele minuten na mij en zag hoe de man daarbij nog een emmer water over zijn hoofd kreeg.

 Het voorval heeft me aangegrepen. Als klant vind ik dan ook dat ik recht heb op een uitleg. Daarom vraag ik u: waarom toch staat u deze dakloze niet toe zijn krant aan de man proberen te brengen aan uw klanten?

 Het kan nochtans niet zijn dat u uw hart niet op de juiste plaats hebt. Met uw jaarlijkse actie voor de Voedselbanken moedigt u uw klanten immers aan om tijdens hun winkelbezoek ook eens aan de minderbedeelden in onze maatschappij te denken. Een warme actie die volgens mij lijnrecht staat tegenover uw koude handelen op kerstavond.

 Ik hoop dan ook dat wat er gebeurde het impulsief handelen is van één van uw werknemers en dat u het even spijtig vindt als ik.

 Ik kijk uit naar uw reactie.

Meer van hetzelfde:

1. Provinciaal domein Kessel-lo
2. Publieke afvalkalender Kessel-Lo
3. Provinciaal domein Kessel-Lo weert Brusselaars

Onze oude wasmachine heeft de geest gegeven. Niet echt helemaal maar ik vertrouwde het zaakje toch niet genoeg meer om hem nog durven te gebruiken. Vooral niet ‘s nachts of in onze afwezigheid. En een wasmachine die je enkel durft op te zetten als je er naast zit is niet zo heel handig. Anneleen had vlammen uit de stekker zien komen, en bij nader nazicht bleek dat de stekkerdoos een beetje gesmolten was, wat er ons op leek te duiden dat het al meermaals gebeurd was.

Enfin de wasmachine was al oud, ik denk dat ie zeker 25 dienstjaren op zijn teller had staan. Het was een erfstuk van Anneleen haar grootouders en stond toch al bijna 10 jaar bij ons. Onverwoestbaar en destijds ook een aankoop voor het leven waarschijnlijk. Maar zuinig of waterbesparend, daar had dat ding nog nooit van gehoord denk ik en zo stond ie bij ons dus al een tijdje op het lijstje van te vervangen spullen.
Aangemoedigd door doembeelden van brandende huizen is ie dan afgelopen maand met stip gestegen naar de nummer 1 positie op de lijst.

Gewapend met de laatste bedeling eco-cheques zijn we naar vandenborre getogen om een nieuw exemplaar. We zijn teruggekomen met een AEG met een A-30% label. Dat wilt zeggen dat ie 30% minder verbruikt dan andere machines van het A label of wat ze u ook wijsmaken. Hij heeft ook startuitstel, een geruisloze motor, een extra-zachte Protex-trommel, de efficiënte geavanceerde wastechnologie en het Optisense-wassysteem. De oude had niks, 3 knoppen om een programma te kiezen, temperatuur in te stellen en veel of weinig toeren, maar die heeft het wel 25j uitgehouden.

Wat ik nog gehoord heb van de installerende technieker: tegenwoordig moeten de machines steeds minder en minder water gebruiken waardoor er meer zeepresten in de kleren achterblijven. Dit is een groot probleem voor mensen met allergieën tegen zepen, dus hebben ze er niets beters op gevonden om een functie in het leven te roepen die meer water gebruikt en met de naam anti-allergie functie.

Meer van hetzelfde:

1. Santa’s little helper

Mijn neef heeft een blog gestart. Geen verhaaltjes over de onbenulligheden van alledag. Of misschien net wel.
Hij lijdt aan schizofrenie en vertelt op zijn blog hoeveel moeite het hem kost om iets van zijn leven te maken. Verhalen over dagelijkse beslommeringen, alleen zijn die niet zoals wij die kennen.

Naast die verhaaltjes zet hij ook zijn muzikale experimentjes te luister.

Neem hier een kijkje in zijn leven.

Meer van hetzelfde:

1. Effe een tussendoortje
2. Verkondigingsdrang
3. Een tijd van komen…
4. Links

Mijn vrijgezellenweekend samengevat in een knap gemonteerd filmpje.

Heldenepos from Jelle Loquet on Vimeo.

Meer van hetzelfde:

1. Sex verkoopt niet meer
2. Deathclock

Ik hou niet zo van administratief gerompslomp en dat is een understatement. Zo’n dingen bezorgen me al enkele weken op voorhand stress, en het loopt dikwijls nog fout ook.

Het begon enkele jaren geleden toen ik voor een gewone controle aan de kant moest om mijn autopapieren te laten nakijken.
Plotseling werd ik verzocht om uit te stappen en naast te wagen te gaan staan, handen op de rug. Terwijl mijn wagen werd uitgekamd kwam er een agent met zo’n lang schietgeweer naast mij staan.
Bleek dat het chassisnummer dat op mijn verzekeringspapier stond, 1 karakter verschilde van hetgeen wat op mijn auto stond. Nadat mijn auto ondersteboven was gekeerd mocht ik nog even mee de camionette in voor het nodige papierwerk (“handen bovenop de tafel houden meneer!”). De dag erna heeft de verzekering alles in orde gebracht door niet langer het chassisnummer maar de nummerplaat op het formulier te vermelden, “minder kans op fouten he meneer”). Met dit nieuwe papier en na het betalen van 50eur boete was ik weer reglementair in orde.

Gisteren wilde ik mijn auto laten keuren voor een verkoop. Het mocht niet zijn, bij aankomst bleek dat het inschrijvingsformulier niet meer geldig was sinds begin 2009. Ik had in het najaar 2008 mijn auto immers ook laten keuren voor een verkoop en daarbij hadden ze het inschrijvingsformulier doorprikt met een geldigheidsdatum. Ik heb daar nooit bij stilgestaan want de wagen was nog nieuw genoeg om nog niet jaarlijks gekeurd te hoeven worden.De politie blijkbaar ook niet want ik ben ergens in december nog een verhuis gaan aangeven en daarbij hebben ze het adres op dat roze formulier aangepast.
Wilde ik mijn auto gekeurd krijgen dan had ik een nieuw attest nodig. Of, omdat het een keuring voor verkoop betrof, had ik voldoende aan een attest van verlies van bij de politie.
Ik dus naar de politie, want op de DIV in Brussel heb ik al eens een namiddag alle verdiepingen afgestruind van het een bureautje naar het andere op zoek naar een nummerplaat.
Bij de Politie ging het allemaal vlot, alleen wisten ze niet zeker welke gegevens nu exact op dat formulier moesten. “Ze doen daar soms ambetant meneer, ineens hebben ze informatie nodig die ze anders nooit vragen”.

Vanmorgen ging ik dus opnieuw naar de keuring maar het ging al direct mis. De datum van eerste indienststelling stond niet vermeld op het attest. Ze hebben hem toch willen keuren en technisch was ie in orde maar administratief niet. Ik dus naar de Politie met het papier van de autokeuring (waarop de bewuste datum van indienstelling vermeld stond). Ze deden daar eerst moeilijk omdat ze die informatie niet zomaar konden terugvinden, maar uiteindelijk hebben ze die datum overgeschreven van het document van de autokeuring zelf(!!!) en er een stempel bijgezet.
Ik kon dus met het vernieuwde attest terug naar het autokeuringscenter voor een administratieve keuring. De kerel bij het autokeuringscenter was duidelijk tevreden met zijn datum maar liet niet na te vermelden dat het de politie was die de regels niet gevolgd hadden, alhoewel ze dit allemaal wel zouden moeten weten.

Op 2 dagen 3x naar de keuring en dat voor een auto die technisch volledig in orde is. Ondertussen is de auto verkocht en de nummerplaat ingeleverd, ben blij toe

Meer van hetzelfde:

1. Op de fiets naar Brussel
2. Kafka bij de mutualiteit
3. To Do
4. Goed en slecht nieuws
5. Nultolerantie in Leuven

Deze namiddag kon je je fiets gratis laten graveren in Kessel-Lo.

Fiets gegraveerd:

Meer van hetzelfde:

1. “Metten” in Leuven
2. Nultolerantie in Leuven
3. Leuven station
4. Hete zomer
5. Leuven Centraal

Nee geen garageverkoop, wel grote kuis van al het renovatiemateriaal.
Als je zo’n weekend van ‘s ochtends vroeg tot ‘s avonds laat aan’t werken bent, kan je meestal geen pap meer zeggen en wordt al het materiaal op een hoop gesmeten. En dat kan zich dan zo opstapelen dat je op den duur een volledige dag nodig hebt om alles weer in orde te krijgen voor het werk.

Maar nu hebben we ons voorgenomen om elke dag alles op te kuisen en proper weer op z’n plaats te leggen !

Meer van hetzelfde:

1. NMBS op haar best
2. Elektriciteit
3. Zesdaagse “Vlaanderen”- Gent

Een van de minst leuke aspecten van renoveren en tegelijkertijd in je te renoveren huis wonen is dat er weinig ruimte om te leven is. Alles staat overhoop, er zijn kamers die leegstaan omdat ze in volle renovatie zijn en dus onbewoonbaar. De bewoonbare kamers staan dan weer overvol want het gerief van de lege kamers moet ergens staan.

Het doel is om kamer per kamer te bewerken opdat er zo weinig mogelijk rommel zou zijn, maar we zitten met een strakke planning (in oktober komt men de verwarming en sanitair installeren en daartegen moet overal de elektriciteit vernieuwd zijn en de muren bezet. Dus zitten we momenteel met een opgebroken keuken (wachten tot het bezetsel voldoende gedroogd is) en een volledig ontmantelde bureau (geslepen en gekapt).

In onderstaande foto heb je een zicht op wat onze eetkamer zou moeten zijn. Momenteel doet ze ook dienst als bureau en keuken, net als opslagruimte voor de nieuwe keukenkasten en -apparaten…

Meer van hetzelfde:

1. Keuken
2. Tim Pauwels, overleden tijdens de veldrit van Erpe-Mere, een getuigenverslag
3. Bruineveld
4. En we leven weer op hoop
5. Absenteïsme

We zijn afgelopen week een weekendje weggeweest naar de streek tussen Ronse en Doornik: Pays des collines. Een echte aanrader, een heel mooie streek. Beetje zoals de Ardennen: heuvelend, weidse zichten, ongelooflijk stil. Maar ook heel arm als je ziet in wat voor huisjes de mensen daar wonen, renovatiepremies zouden er wel van pas komen.

We hadden via een bongobon twee nachten geboekt in de Chambre d’hôtes: Le Paysage poëtique. Een oude boerderij die door een koppel afkomstig uit Leuven werd opgeknapt en omgevormd tot een chambre d’hôtes met vier slaapkamers. Het was een gezellige, stijlvolle chambre d’hôtes met een grappige gastvrouw Giorgia.
We hadden een zeer mooie slaapkamer, ‘de designkamer’ met een eigen badkamer in cottagestijl. We hebben er 2 avonden na elkaar echt heel lekker gedineerd: tijgergarnalen met pasta op vrijdagavond en een lamssteak met vergeten groenten zaterdags. Het supplement ( want niet inbegrepen in de bongobon) voor de warme maaltijd was meer dan schappelijk:10 €.
Het ontbijt had mijns insziens een beetje beter gekund: het aanbod aan beleg was net niet uitgebreid genoeg (gerookte hesp, jonge kaas en confituur), de broodjes waren op zondag niet echt heel vers.

Ik weet niet of het in elke chambre d’hôtes de gewoonte is maar hier was er één tafel en zat je dus met alle gasten samen aan tafel en werd je verplicht om de hele avond te converseren met wildvreemden. Niet direkt iets voor mij dacht ik maar uiteindelijk viel het nogal mee, de anderen waren een ouder koppel uit de buurt van Ninove en een jong koppel ook uit Kessel-Lo. Die laatste waren blijkbaar bevriend met onze buren en hadden zelfs onze nieuwe ramen al gezien, of hoe klein de wereld nog maar eens is.

Enkele foto’s van de stadswandeling in het historische centrum van Lille en van de omgeving van de Chambre d’hôtes:
Klik.

Meer van hetzelfde:

1. Netsprokkel
2. Santa’s little helper
3. Politici in het bos

Ik had vanmorgen een brief in de bus van mijn mutualiteit die zei dat mijn afspraak met de adviserend geneesheer was geannuleerd omdat mijn dossier inderdaad in orde is en het dus onnodig is om de geneesheer te ontmoeten.

Verbijstering alom want ik had zelf deze afspraak aangevraagd omdat ik de toestemming van de adviserend geneesheer nodig had om halftijds te mogen beginnen. Snel de telefoon gepakt en gebeld, daar werd ik doorgeschakeld en doorgeschakeld en doorgeschakeld tot iemand me wist te zeggen dat de afspraak inderdaad was geannuleerd en dat de agenda van de geneesheer opnieuw volzet was.
Ondanks al mijn protest was er niks anders mogelijk en herhaalde ze wel 10x het standaardzinnetje “Het spijt me, maar we kunnen er niets aan doen”, ze ging me opnieuw contacteren als ze een nieuwe afspraak had.

Ik ben dan zelf beginnen rondbellen naar verschillende afdelingen en uiteindelijk bleek dat de geneesheer al enkele weken ziek was en zijn vervanger geen raadplegingen deed. Ik heb dan toch een mondelinge toestemming verkregen, blijkbaar was een raadpleging niet meer nodig, en sturen ze de nodige papieren op om dinsdag halftijds te kunnen beginnen.

Dat is toch straf, blijkbaar werden de vergoedingen van iedereen automatisch verlengd zonder controle omdat hun adviserend geneesheer langere tijd ziek is.
En als je niet mondig bent dan houden ze je gewoon aan het lijntje en moet je telkens je ziekteverlof maar verlengen. Die vergeten daar wel dat ze met iemand z’n inkomen spelen, het verschil tussen mijn uitkering en mijn loon is nochtans de moeite! Ik zou eigenlijk een brief naar hun ombudsman moeten sturen

Oh ja, de laatste persoon die ik aan de lijn had, maakte me het verwijt dat 10 mensen aan het werk zetten om mijn dossier te regelen de zaak zeker niet versneld had, integendeel iedereen was blijkbaar op zoek geweest naar mijn dossier en niemand wist wie het had! Allemaal mijn schuld.
Ze hebben daar blijkbaar nog nooit van digitale dossiers gehoord…

Meer van hetzelfde:

1. Absenteïsme
2. Eerste weekje

Ik zit nog altijd thuis, nu ongeveer 4 maanden. Ik moest vrijdag op controle bij de specialist en dacht dat het een formaliteit zou zijn. Dat was het ook, alles verloopt goed blablabla.
“Ik ga je nog een maand bijgeven en dan zullen we nog eens kijken of je al kan gaan werken” zei ie. Hij vindt het blijkbaar nog veel te vroeg om al hele dagen aan een bureau te zitten, de druk op de ruggengraat is veel te groot als je zo lang zit. Ik was er nochtans rotsvast van overtuigd dat ik gisteren had mogen gaan werken.

Ik heb dan toch bekomen dat ik 50% kan gaan werken, maar om dat te krijgen moet je door een heel administrative molen amai.
Iedereen moet daar zijn toestemming voor geven: mijn rechtstreekse werkgever (Smals), de hulpkas en de mutualiteit. Zonder akkoord van die laatste mag ik niet beginnen van de Smals (iets met verantwoordelijkheid en verzekering). Maar die dokter van de mutualiteit die doet dat soort raadpleging enkel op maandagnamiddag en gisteren zat die helemaal vol (vorige controle ben ik er zeker 5′ binnen geweest) en nu moet ik dus wachten tot volgende maandag en hopelijk kan ik dan dinsdag beginnen aan 50%. De mutuailiteit betaalt liever één week extra uitkeringen in plaats van 5′ tijd te maken.

In principe zou ik dan ook nog eerst bij de arbeidsgeneersheer van de Smals moeten langsgaan en die zit enkel op maandagvoormiddag, en die mag ik niet zien vooraleer ik een akkoord heb van de mutualiteit dus zou ik nog een week moeten wachten. Maar dat kan ik gelukkig telefonisch doen.

En dan maar nieuwsberichten over het hoge absenteïsme.

Meer van hetzelfde:

1. Op de trein

No related posts.

Die vervelende database error is eindelijk.
Nu enkel nog proberen om regelmatig te posten

Meer van hetzelfde:

1. Schrijven, beklijven
2. Back from Stockholm
3. Take back your blog
4. Yeti sports

Gisteren snel een halve dag verlof aangevraagd voor vandaag omdat ze mooi weer beloofden en ook om de laatste kruimels verlof op te kuisen voor’t einde van het jaar. En wat een mooie dag zeg: 10°C en een vrolijk zonneke, zo zijn er in het voorjaar niet veel geweest.

Ik heb ervan geprofiteerd en een mooie fietstocht van 2,5u door het Hagelland gedaan. Perfect sportweer, geen dikke handschoenen of muts nodig en toch geen enkel keer koud gehad.

Lang leve de global warming!

Meer van hetzelfde:

1. Afscheid van de Leeuw
2. Nultolerantie in Leuven
3. Mont Ventoux

Niet op de stoep maar in de tuin, en toch een probleem. Ik heb achteraan een put gegraven waar ik alle poep van Zaida in doe die ik van m’n pelouse haal. Nu, die hoop die wordt maar groter en groter, er vergaat weinig of niks. Het makkelijkste zou zijn om telkens met Zaida een wandeling te maken en de poep met een zakje in de dichtsbijzijnde vuilbak te kieperen, maar dat is helaas niet haalbaar. In de GFT-bak kappen mag niet en op de composthoop gooien lukt ook niet echt.
Nu vraag ik me af of het niet mogelijk is om die poep met iets te mengen waardoor dat verteert en verkleint en misschien bruikbaar wordt. Ik herinner me zoiets van paardenstront te mengen met brandnetels, dat “verbrandt” elkaar en je krijgt minder restafval die nog eens bruikbaar is ook. Ik heb al gezocht via Google maar krijg enkel reglementeringen ivm hondepoep op de stoep.
Wat doen jullie met de hondenpoep?

Meer van hetzelfde:

1. Brief aan Zaida
2. Het lied van Ome Willem
3. Santa’s little helper

No related posts.

Gisteren in de avondschool vroeg de lerares of ik krijt wilde gaan halen op het secretariaat.
Ik voelde me opnieuw een klein bengeltje dat in de lagere school zat. Zo door de gangen lopen tijdens de lessen, op ‘t secretariaat aankomen en zeggen dat de juffrouw me gestuurd had om wat krijt.

Meer van hetzelfde:

1. Dublin’s fair city

Met dank aan Broodje Brussel voor het geslaagde intermezzo tijdens de middag. De gegidste beklimming van de Hallepoorttoren was leuk, het uitzicht viel misschien een beetje tegen maar we hebben toch weer geleerd dat er zoiets bestaat als Flamboyante Gotiek.
Vlak erna hebben we vanop het Poelaertplein de lift genomen naar het justitiepaleis en daarbinnen wat rondgeneusd. Eigenlijk zijn er geen woorden voor of misschien eentje: megalomaan! Het maakte indruk hoor, en je kan daar dus gewoon binnenwandelen en in een hoekje gaan zitten om je bokes op te eten… ‘k heb geen foto’s durven nemen, het was zo al spannend genoeg met die binnengesmokkelde nepbom. Morgen te zien op Telefacts

Onder een foto met een mooi zicht over Brussel: links de Zuidertoren, in het midden de Basiliek van Koekelberg en rechts Het Atomium.

Meer van hetzelfde:

1. Nultolerantie in Leuven
2. Doedelzak

Wij zijn klaar, laat de lente maar komen.
Tuinkot opgekuist, terras opgeruimd en geschuurd, tuinmeubels buitengehaald, tuintafel ingevet en een fietsenstalling gemaakt. Zaterdag nog een keertje naar het containerpark rijden en we zijn volledig klaar voor het komende zomerseizoen.

Oh ja, we hebben vandaag dan maar een eerste keer buiten gegeten op ons terras.

Meer van hetzelfde:

1. Appartementje te huur in Heverlee
2. Zanzibal zomerfestival

Was een succes. Mooie leuke stadjes, Leeuwarden en Dokkum die deel uitmaken van de Elfstedentocht. Heel veel water in alle soorten en vormen, meren, plassen, beekjes, grachten, rivieren en zelfs een zee. Heel eigenaardig, akkers of weilanden worden daar niet afgescheiden door venijnige prikkeldraad maar door een gracht. Heel wat interessanter om een boenktocht te houden .

Op schiermonniksoog zijn we niet geraakt, zondag was het weer er veels te slecht en om dan met een zieke Anneleen en een zieke Zaida een hele dag in weer en wind op zo’n eilandje te gaan zitten was geen goed idee. (Temeer niet daar morgen anneleen haar blok begint, voor de laatste keer!)

Enkele foto’s vind je hier terug.

Meer van hetzelfde:

1. Santa’s little helper
2. Kerstvakantie
3. Dagje aan zee (De Panne)
4. Mont Ventoux
5. Dwaas Blok

Ben vanmorgen onbewust onder een ladder doorgelopen. En dat nog wel op vrijdag de dertiende!
Maar voor de rest is alles ok!

Meer van hetzelfde:

1. Bijzonder beroep

We zijn in een gezellige buurt terechtgekomen na onze recente verhuis, we hebben al verschillende kerstkaarten gekregen van de nieuwe buren. Het schrijnende is wel dat ze moeten ondertekenen met hun straatnr, anders zou je absoluut niet weten van waar het komt en wie je een kaartje moet terugsturen. Ik twijfel nog of ik op mijn beurt een kerstkaartje in hun bus zou steken, ben sowieso al niet zo’n kaartjesman en deze buren ken ik van haar noch pluim.
En oh ja, het zijn natuurlijk net die buren die een kerstman aan hun dakgoot hebben hangen…

Meer van hetzelfde:

1. Verhuisd