Anneleen heeft in juni een maand vakantiewerk gedaan in de Ikea te Zaventem. Het mooie resultaat ervan kan je terugvinden in de nieuwe gids. Op de binnenkant van de flap en pagina’s 4 & 5…

Meer van hetzelfde:

1. Brief aan Zaida
2. Zaida in rust
3. Ten Miles Antwerp (27/04/03)
4. Mont Ventoux
5. Santa’s little helper

[[image:mtb12122005_heverlee_006_klein.jpg:Zaida slaapt:center:5]]

Meer van hetzelfde:

1. Zaida in rust
2. Santa’s little helper
3. Foto’s van onze GR trektocht (GR5A)
4. Sevilla: de foto’s
5. Dwaas Blok

Met deze slogan groot geworden, de voorbije weken ervaren dat het toch niet zo is.

Zaida  leek wel een cloaka, zoveel hoopjes liet ze achter, en
sommige van die hoopjes moesten niet onderdoen voor die van een paard.
Bovendien deed ze haar naam van windhond ook alle eer aan, vooral ‘s
avonds als iedereen samen in de zetel zat, kon ze er wat van.

Ook maakte ze ons s’ nachts dikwijls wakker omdat ze dringend naar
buiten moest als ze weer maar eens diarree had, het leek wel of we een
kleine baby in huis hadden met al dat opstaan.

Maar nu sinds 2 weken lijkt alles genormaliseerd. Geen winderigheid
meer, normale hoeveelheden en nooit meer ‘s nachts opstaan omwille van
een plotse diarree aanval.

En dat allemaal omdat we Pal Pedigree hebben buitengesmeten en zijn
overgeschakeld op Eukanuba. Vrienden-hondenkenners lachten me vierkant
uit toen ze hoorden dat ik m’n hondje Pal korrels voederde.

Oh ja, Zaida is zo’n 4 kilo bijgekomen sinds ze bij ons is. Het is al
heel wat moeilijker geworden om xylofoon te spelen op haar ribben. Ik
zal hier binnenkort wel eens ergens een up-to-date fotootje plaatsen.

Meer van hetzelfde:

1. Kerstverhaal
2. Santa’s little helper
3. Zaida in rust

Een verhaaltje over de kennismaking met onze nieuwe hond. Zij zal hier
nog wel een tijdje een hoofdrol spelen, maar he, deze site gaat over
mijn leven en daarin is Zaida nu even heel belangrijk

De kennismaking was tamelijk onstuimig. We hadden onze Zaida 5 minuten,
Anneleen zat op een stoeltje een tas met soep te eten en ik stond er
naast, fier met de hond aan de leiband. Iets te dicht waarschijnlijk,
want Zaida hapte naar de tas soep, had echter enkel het plankje vast,
maar trok er niettemin toch stevig aan waardoor de tas omhoogging een
mooie salto maakte en haar inhoud mooi verspreidde over Anneleen. 
Hilariteit alom natuurlijk, en toen pas kwam de organisatie ons
vertellen dat we in’t begin voorzichtig moesten zijn met voedsel want
dat de beestjes uitgehongerd waren

[[image:zaida_001b.jpg:Foto Zaida:center:5]]

Meer van hetzelfde:

1. Kerstverhaal
2. Kiss & ride
3. Zaida in rust

[[image:zaida_019b.jpg:Zaida:center:5]]

Meer van hetzelfde:

1. Sevilla: de foto’s
2. Dwaas Blok
3. De Bamberger Bierfesten
4. Opgemerkt in Stockholm
5. Uitgewaaid

Al sinds ik in een huisje met een tuintje woon, zit ik aan een hondje
te denken. We hebben vroeger thuis altijd een hond in huis gehad, het
verlangen was dan ook groot.  Ik was al een tijdje op het net
sites van dierenasielen aan het afsurfen, bvb Dierenasiel van Tienen,
maar daar vond ik niet echt mijn ding. Donderdag kreeg ik dan een
goddelijke ingeving, er waren dan toch zo van die verenigingen die
verwaarloosde windhonden ging bevrijden in Spanje, naar hier bracht en
er adoptiegezinnen voor zocht. Na alweer wat zoeken op het net, de site
gevonden van deze vereniging: Greyhounds in nood Belgium. 
Na alle pro en contra’s gelezen te hebben, was het besluit snel
genomen, ik ging me kandidaat stellen voor adoptie van een
verwaarloosde greyhound. Snel het papier invullen en doorfaxen. Tegen
alle verwachtingen in kreeg ik onmiddellijk reactie, er was net een
hele lading aangekomen waarvan er enkele nog geen gezin hadden en of ik
de volgende dag niet even wilde komen kijken op de adoptiedag.

Zo gezegd, zo gedaan, wij de volgende dag naar Aalter naar de
adoptiedag om een hondje uit te kiezen. En daar hebben we ongelooflijk
veel geluk gehad, net toen we stonden te kiezen uit de resterende vier,
brachten ze deze beauty terug. Afgekeurd door zijn nieuwe baasje omdat
ie te afzijdig was. De hond is vroeger mishandeld geweest, heeft een
lange reis met de vrachtwagen uit Spanje achter de rug, staat op een
veldje met wel vijftig soortgenoten, en het nieuwe baasje moest haar na
10′ niet meer hebben omdat ze hen niet aankeek.
Anyway, wij hebben niet getwijfeld en haar onmiddellijk onder onze hoede genomen.

En spijt hebben we er absoluut nog niet van gehad. Zaida (voorheen
Karina) is een heel aanhankelijke, rustige en zindelijke hond.  Ze
luistert zelfs al een beetje, doet haar boodschappen altijd buiten en
verliest haar baasjes nooit uit het oog. Ondanks alles wat ze al heeft
meegemaakt lijkt het toch een evenwichtige hond.

Dit is Zaida, een vierjarige Galgoteef. Gered uit het barbaarse Spanje en sinds kerstavond lid van onze familie:
   
[[image:zaida_007b.jpg:Zaida:center:5]]

Meer van hetzelfde:

1. Het kan verkeren
2. Na de hond, nu de papegaai