Er is wel ‘t een en ander veranderd sinds mijn laatste blogpost over hernia. Ik ben ondertussen onder de scanner geweest en nog 2x op controle. Het verdict is positief: volgens de dokter is er geen sprake van een nieuwe hernia. Op de scanner is er niet veel te zien en hij gelooft dat de stralingspijn een gevolg was van littekenweefsel dat de zenuw irriteerde in combinatie met stress ed. (Volgens mij halen ze stress er altijd bij als uitlokkende factor als ze het niet goed weten). De stralingspijn is langzaamaan weggetrokken.
Ik geloof eerder dat de omkanteling moet gezocht worden in de oefeningen die ik toen heel intensief (zie hier en hier) deed en waarbij ik elke dag beterschap voelde. Nu doe ik de oefeningen nog steeds maar meer onderhoudend, lees enkele keren per week ipv meermaals per dag.
Lopen ben ik ook weer mee begonnen, met als voorlopig hoogtepunt de halve marathon van Brussel begin oktober. De plannen om opnieuw een marathon te lopen in het voorjaar liggen weer op tafel
.
De veranderingen aan mijn zithouding op mijn werk heb ik wel niet kunnen vasthouden. Het zitkussen heb ik al snel weggegooid omdat de basis te klein was en ik echt op mijn poep zat en weinig steun had van mijn dijbenen. De zitbal heb ik even geprobeerd maar ik heb een grote bureau met verschillende computers en moet daar regelmatig tussen wisselen en dat was eenvoudigweg niet doenbaar met zo’n zitbal. Leve de draaibare bureaustoel op wieltjes.
Anyway, mijn laatste controle was op 3 oktober,de dag na de halve marathon, en desondanks waren de resultaten zo positief dat ik niet meer moet terugkeren. Enkel indien de symptomen weer oplaaien!









Recente reacties