Mijn vrijgezellenweekend samengevat in een knap gemonteerd filmpje.
Heldenepos from Jelle Loquet on Vimeo.
Tag Archive for 'fietsen'
Zes maanden na de tour werd eindelijk mijn, via de Sporza-radio tourkwis gewonnen, koersfiets geleverd. Net op mijn verjaardag, een leuk kadootje van de mannen van Sporza en de Lotto.
Ik heb zes maanden moeten wachten omdat het toegewezen model van 2009 niet meer in mijn maat beschikbaar was. Ze hebben dan een model van 2010 gegeven, nieuwer en enkele 100den euro’s duurder (999 euro in totaal). Een goede zaak voorwaar!
De doos:
Het is een witte fiets!
De kader:
De wielen:
De fiets:
En tegelijkertijd leverde de brave UPS-man ook het kadootje dat ik enkele weken geleden voor Anneleen besteld had. Pakjestijd @jnloco !
Meer van hetzelfde
De Vlaamse Landmaatschappij (VLM), het Vlaams Gewest en de provincie Vlaams-Brabant hebben het plan opgevat om een fietsverbinding te realiseren tussen Leuven en Brussel. Momenteel liggen er al heel wat korte fietsroutes tussen Leuven en Brussel, maar deze zijn niet met elkaar verbonden. Er is naar een dergelijke fietsroute heel wat vraag, onder meer van pendelaars.
Langs spoorlijn
De fietsroute zal grotendeels lopen langs het traject van de spoorlijn Brussel-Leuven. “Door de ontbrekende verbindingen is het nu niet mogelijk veilig en aangenaam van Leuven naar Brussel te fietsen. Volgend jaar kunnen wij met de Vlaamse Landmaatschappij dankzij het project ‘Plateau van Moorsel’ al een zestal ontbrekende fietsverbindingen realiseren”, aldus Leen Van den Bergh van de VLM.
Op de volledige verbinding is het evenwel nog enkele jaren wachten. Ook een fietsverbinding naar de luchthaven staat op het programma.
Via Van Leuven naar Brussel en terug per fiets
Meer van hetzelfde
Gisteren bij het fietsen zag ik in de verte een wielertoerist op de rijbaan rijden, het fietspad links van hem negerend terwijl ik zelf op het fietspad reed. Ik moet toegeven dat het fietspad niet in al te beste staat was, maar de rijbaan was al niet veel beter om nog maar te zwijgen over het verkeer dat zich allesbehalve aan de snelheidsbeperking van 70Km/u hield.
Ik stak een tandje bij om hem te proberen in te halen. Het lukte, langzaam kwam ik dichterbij tot ik uiteindelijk rechts naast hem op het fietspad reed. Daar hield ik even de trappers in, stak m’n hand omhoog en reed weer verder over het fietspad. Het was een iets oudere heer in vol ornaat op een Eddy Merckx fiets, en zijn verbouwereerde blik was de inspanning meer dan waard! 
Ik heb nog een paar keer achteruitgekeken maar hij is toch halsstarrig op de rijbaan blieven fietsen :s
Meer van hetzelfde
35 km heb ik gefietst vandaag. Tegen een gemiddelde van 23Km/u. Nog steeds met de trekfiets, de koersfiets is nog niet zo comfortabel met m’n rug. En het is ook wel leuk om een wielertoerist in vol ornaat en met peperdure fiets onder de kont voorbij te steken op m’n trekfiets en in jeans.
Ik ben deze week ook 4x gaan fitnessen, nooit gedacht dat ik het zo zou volhouden. Het is ook wel een leuke kleine fitness, de meeste tijd zijn we er maar met 5 mensen tegelijk bezig. Al zijn er op sommige dagen heel veel schoolgaande pubers, iets in kader van Sport na school.
Ik heb m’n abonnement er met een maand verlengd en m’n programma aangepast. ‘t Is te zeggen, ik heb bij de meeste oefeningen de gewichtjes met 5kg verzwaard, behalve die toestellen die belastend zijn voor de rug- en buikspieren, daar slechts met 2,5kg. Nu kan ik daar nog niet echt met onder de mensen komen, er zijn meisjes van 16 (SNS’ers) die na mij aan een toestel komen en er direkt enkele gewichten bij doen :s.
Nog een weekje stevig trainen en dan zou ik toch voldoende in orde moeten zijn om een week op en deftige manier te kunnen gaan skiën, in Risoul! Nog 5x slapen en we stapen de bus op in Berchem.
Meer van hetzelfde
Ik kon er niet langer aan weerstaan. De eerste zonnnestralen, temperatuur boven de 10°C: er moest en zou gefietst worden vandaag. Niet op m’n koersfiets noch in koerspakje, wel in jeans en op m’n trekfiets een toerke gedaan. En deugd dat het deed, was voor het eerst in 5 maanden dat ik m’n hartslag nog eens boven de hoogte in kon jagen (piek 167), heerlijk gevoel!
In het begin leek het goed te gaan, beetje te vlot zelfs, maar dan na een heel aantal km tegen de wind in te vechten ben ik gekraakt en uiteindelijk compleet leeg binnengebold.
Er is nog veel werk aan de winkel en het begint te dringen want vanaf april zou ik graag terug met de fiets gaan werken.
De cijfers:
Afstand: 32 Km
Tijd: 1u30′
Gemiddelde: 22 Km/u
hartslag: 137
Meer van hetzelfde
Deze week weer niet gezwommen. Beetje tijd tekort. Eigenlijk werd de hele week toegespitst op de fietstocht van vandaag: zo’n 100km in het Mergelland (Maastricht en Valkenberg; Nederlands Limburg). We hebben niet de originele Mergellandroute gereden maar wel het grootste deel op dat parcours, enkel een overbodige lus boven Maastricht, zonder bergjes en weinig mooi landschap, hebben we afgesneden. Toch 15 bergjes waaronder enkele die zondag ook aan bod komen in de Amstel Gold Race: De Cauberg, De Ijzerbosweg en vooral de Keutenberg.
Vorig jaar ook en het jaar ervoor ook, het lijkt wel een voorjaarlijkse traditie te worden.
De GPS track van onze variant.
De GPS track van de volledige 130 Km
Meer van hetzelfde
Een mooie route op het parcours van de Ronde van Vlaanderen die zoveel mogelijk hellingen uit die RVV tracht te combineren in een rit van 75 Km. Daar zijn ze prachtig in geslaagd, een hele mooie route met de Kluisberg, de Knokteberg / Côte du Trieu, de Oude Kwaremont, de Paterberg, de Kortekeer, de Steenbeekdries, de Taaienberg, de Koppenberg en de Eikenberg.
Straffe bergskes amai. Op tv ziet het er allemaal zo simpel uit, die zijn immers niet zo lang. Niet zo lang maar wel heel steil. Geen kans om rustig naar boven te rijden, je moet echt diep gaan om sowieso boven te geraken. Op’t einde van de route waren de benen dan ook helemaal kapot, een heel ander gevoel dan gewoonlijk na een lange tocht.
De GPX file van de route vind je hier.
Meer van hetzelfde
Ook deze zomer gaan we weer een grote col doen: de Stelvio. Bekend van de Giro ( daar waar Basso vorig jaar z’n grote inzinking kende). Om deze mythische col een beetje te duiden heb ik wat citaten verzameld op het net.
Toch kreeg het monster mij deze keer fysiek niet klein, maar geestelijk was het ver op. Wederom was de Stelvio er in geslaagd mij het plezier in het fietsen te ontnemen. Fietsen was weer even de meest zinloze bezigheid, bedoeld voor dwazen die zichzelf om wat voor reden dan ook willen bewijzen.
Je kunt hier echt genieten van het prachtige uitzicht. De weg blijft heel continue stijgen, gemiddeld zo’n 8%. Nog steeds zijn er een heleboel bochten te gaan als we een belangrijke mijlpaal passeren: hotel Franszenshohe. Vanaf hier komt de top in beeld, echter schijn bedriegt, nog zo’n 30 bochten te gaan.
Het uitzicht op de Madatsch Gletscher en Ortler aan de linkerzijde is fenomenaal. Het wegdek is niet best, veel hobbels en scheuren, maar bij het klimmen is dat niet zo heel vervelend. De bochten liggen nu weer korter op elkaar en het is nu sneller aftellen.
De Stelvio met haar 48 bochten blijkt een hoge (2755 meter, het dak van de reis) maar niet moeilijke te beklimmen col. Het totale hoogteverschil bedraagt 1845 meter in 25 kilometer (gemiddeld 7,4%). De weg is vrij druk waarbij de geur van oververhitte remvoeringen overheerst. Bovenop de top is het een grote kermis met een groot aantal souvenirwinkels, restaurants en bradwurst-tenten.
De Passo dello Stelvio (in het vervolg zal alleen over de Stelvio geproken worden) is één van de hoogste paswegen in de Italiaanse Alpen. De Stelvio staat bekend om de 49 haarspeldbochten die op weg naar de pashoogte gepasseerd moeten worden.
De Stelvio kent een uitgebreid wielerverleden en heeft daarvoor voor wielerliefhebbers een welhaast magische uitstraling.
De Passo dello Stelvio (2757m), Stilfser Joch op zijn Duits (de Duits-Italiaanse taalgrens lopt over de pas), is na de Col de l’Iseran (2770m) en de Col de la Bonette (2802m) de op twee na hoogste Alpencol. Deze bijzonder tot de verbeelding sprekende pasovergang tussen Trentino en Lombardije volgt nog steeds het originele tracé uit de jaren 1820-1825 toen de weg door Oostenrijkse ingenieurs werd aangelegd. Het enorme hoogteverschil van 1871 meter en de schier eindeloze reeks van 48 genummerde haarspeldbochten vanaf Gomagoi maken vooral de klim vanuit Prato (Prad) tot een van de meest uitdagende in de Alpen.
// –>
Van de afslag van de SS40 bij Spondinig tot aan Prato is de weg nagenoeg vlak, waarna de klim geleidelijk inzet met bescheiden percentages door het dal van de Schluderbach. Pas na passage van de eerste brug over de beek worden de stijgingspercentages serieus en na Gomagoi begint de eigenlijke klim. Nog eens viermaal wordt de beek overgestoken waarna in het bos van het Trafoier dal regelmatig de tien procent wordt gehaald. Er lijkt geen eind te komen aan het bos, maar eenmaal boven de boomgrens bij het Gasthaus Weißer Knott is de hele verdere klim tot aan de top in één blik te vangen; een fantastisch en ontmoedigend gezicht die opeenvolging van haarspelden tegen het majestueuze decor van de Ortlerspitze en Madatschgletscher. In de krappe haarspelden kunnen grotere bussen vaak niet in één keer de bocht nemen zodat het op zonnige dagen in de zomer na de ochtenduren regelmatig voorkomt dat de doorgang versperd wordt door een touringcar. Vroeg vertrekken en juli en augustus bij voorkeur mijden dus! De steilste passage is een stukje van 15% bij Weißer Knott, verder wordt de 12% nergens overschreden. Eenmaal boven wordt het hooggebergte landschap helaas verregaand ontsierd door de bekende toeristenkermis die hier een complete winkelstraat beslaat. Om later op de dag de drukte in de afdaling te ontlopen is er de interessante optie om terug te fietsen via de Umbrail Paß. Weliswaar is er bovenin nog steeds een strook van enige kilometers niet geasfalteerd maar bij goed weer is dat zelfs op de smalste racebandjes geen enkel probleem. Dit levert een fraai rondje van 65 kilometer op.
Wielerhistorie
In vroeger tijden vormde de Stelvio regelmatig de Cima Coppi (hoogste punt) van de Giro d’Italia. Helaas is in mei de kans op slecht weer en dichtsneeuwen aanzienlijk zodat de laatste jaren de Stelvio niet meer wordt opgenomen.
Oh ja, voor de gekken onder ons, de Mortirolo ligt er vlak naast. Kunnen we misschien op een andere dag beklimmen
En voor de heel ambitieuze, die moet maar eens een kijkje nemen op deze site:http://www.maratona.it
Run on Thu, Jun 24
8,78 km in 53:33 (06:05 min/km)
HR 140 bpm
Recente reacties