Noorwegen zomer 2005

1. De bootreis

We zijn met de auto naar Frederikshaven in Denemarken gereden, ongeveer een 1100 KM. Daar vertrok onze ferry (Stena Lines) om 10u richting Oslo.We waren daar al rond 7u wat dus betekende dat we 3u mochten wachten in de blakke zon.

Deze eerste foto is een zogenaamde wolfskin snob, 30°C maar toch zijn dure Fjall Raven broek aan. De hele tijd al had ie al z’n gerief lopen uitstallen en opnieuw inladen,en dat was allemaal conform z’n blitse BMW: dure merken. Het grappige was dat ie maar zat te janken dat z’n voorruit vol vliegjes plakte, waarna ie z’n (ook al dure) drinkbus nam en met een vodje alle vliegjes er af ging krabben.

Bekomen van een nachtje rijden.

Dansen hebben we niet gedaan. Er was ook een Dekbar waar de sfeer me deed denken aan terrasjes op skipistes: hoempa muziek, veel bier, iedereen in bloot bovenlijf en de allesoverheersende geur van zonnecrème.

Met een beetje fantasie kan je zien dat Thor ons met open armen welkom heette. De goden waren alvast met ons, dus dan zou de rest ook wel loslopen.

2. Oslo

In Oslo hebben we gekampeerd op de Oslo Fjord camping een kleine 8 Km ten zuiden van Oslo Centrum. Het werd door de gids omschreven als een family-friendly camping. Ter plaatse werd ons enthousiasme al onmiddellijk flink getemperd want de camping bleek langs twee kanten te grenzen aan vrij drukke wegen. Maar achteraf bekeken viel het qua lawaai toch wel goed mee. Het was wel de duurste camping van de vakantie: ongeveer 160 Kronen per nacht en 10 Kronen voor 5 minuten warme douche.

Het Radhus van Oslo

Het Koninklijke paleis

De Karl Johans Gate. Lijkt op’t eerste zicht een gezellige winkelwandelstraat maar ‘t is in feite het epicentrum van Oslo.
De Domkirke, het parlement (zie je aan de linkerkant), de universiteit(geel gebouw rechterkant) en boven dit alles torent het Koninklijke paleis uit. Als je dat vergelijkt met de gruwel van de Wetstraat…

Zwemmen in de zee, en wie goed zoekt, zal Anneleen wel ergens terugvinden…

3. De Hardangervidda

De ervaring van onze reis. Een driedaagse trektocht rond de Gletsjer HardangerJokulen. Hier hebben we dan ook een karrenvracht foto’s getrokken. Vooral de eerste dag omdat toen alles nog nieuw en waauw was en ook omdat ik toen nog fris genoeg was om de camera in m’n handen te houden iets wat minderde naar mate we onderweg waren

Algemene omschrijving:
De Hardangervidda is het grootste aaneengesloten bergplateau van Europa. Het ligt tussen Oslo en Bergen en heeft een oppervlakte van 7500 vierkante kilometers
(waarvan 3430 vierkante kilometers in het Hardangervidda National Park). De hoogte van het plateau ligt tussen de 1000 en 1200 meter, waarbij het van het westen naar het oosten omlaaghelt. Het oostelijk deel is relatief vlak, in het westelijke en zuidelijk deel bevinden zich bergkammen tot een hoogte van 1700 meter. De westkant en de noordwestkant van het plateau vallen snel omlaag naar het Sorfjorden, respectievelijk Eidjfjord , beide armen van het Hardangerfjord.

Het plateau ligt het grotendeels boven de boomgrens. De hoogte van het plateau zorgt er ook voor, dat er in het voorjaar nog lang sneeuw ligt. Echte wandeltochten kunnen daarom pas na half juni ondernomen worden.

Aankomst in het sneeuwstation Finse, het begin- en eindpunt van onze driedaagse.

Half bevroren meer in Finse, hier wisten we nog niet dat we dadelijk een zijriviertje van dit meer blootsvoets moesten doorwaden

“El commandante” voelt zich zo te zien nog heel goed

Hier gaat het al wat minder. Blootsvoets een ijskoude rivier doorwaden doet verschrikkelijk pijn. Hierna hebben we nog rivieren moeten doorwaden maar geen enkel was zo koud als deze.
Bovendien kwam het water tot boven de knieën, lagen er puntige rotsblokken en stond er een sterke stroming, wat Anneleen aan het wankelen bracht maar net niet liet vallen.

Een andere, veel comfortabeler manier om een rivier over te steken: een zomerbrug

Eerste kampplaats, net na de zomerbrug waar Anneleen haar eerste portie Spagetteria van de driedaagse klaarmaakt.

Volgende dag de sneeuw in.

Nog steeds in de sneeuw.

Een mooi vergezicht (1)

Wat rotsen voor de afwisseling

Rechts zie je het spoor dat we moeten volgen. Sneeuw oversteken was toch altijd opletten omdat die op veel plaatsen al danig gesmolten was. Ben er dan ook een
paar keer doorgezakt maar gelukkig enkel met wat blutsen en builen (scheenbeen) als gevolg.

Een steenman ofte onze gids die de route moest aanduiden. Uitstekend systeem om de 100m zag je zeker zo’n punt. We zijn maar twee keer het spoor kwijtgeraakt en hadden dit telkens binnen het kwartier teruggevonden.
De overlevering wilt ook dat deze steenmannen eigen trollen zijn die werden overvallen door het licht en dus versteend zijn.

Zelfportret

Genoeg afstand houden.

Zomerbrug. Moest je één per één oversteken. Het wiebelde toch serieus.

Rivier

Een mooi vergezicht (2)

Hier zijn we begonnen aan de afdaling naar de eerste hut. Als je deze afdaling moet doen als het regent, wordt het toch wel riskant, maar gelukkig scheen de
zon overvloedig.

Vervolg van de afdaling

Nog steeds aan het afdalen maar nog iets moeilijker

Eerste zicht op de gletsjer Hardangerjokulen. Rechts naast de tong gaan we de tweede keer ons tentje opstellen.

Meer waar het smeltwater van de gletsjer in uitkomt.

Hier lopen we onder de gletsjertong.

Zomerbrug om gletsjerwater te kunnen oversteken.

Dit had eigenlijk de mooiste foto van de reis moeten worden maar is jammer genoeg mislukt. Anyway, je ziet toch genoeg om het je te kunnen inbeelden, ik geloof niet dat ik al ooit zo’n mooie kampeerplaats heb gehad.

DAG 2

Terug onderweg.

Het landschap deed me dikwijls aan Lord of the rings denken.

Plekje aan’t zoeken om droogvoets de overkant te bereiken.

Nog eens doorwaden maar gelukkig veel minder koud, niet zo snelstromend en slechts kleine stenen.

Nog steeds dat landschap.

Zomerbrug aan’t zoeken

Hier se, gelukkig maar.

Derde kampplaats en weer in de buurt van een tong van de gletsjer.

DAG 3

Ook hier moeten we weer door, maar is gelukt met redelijk droge voeten.

Hier had ik misschien toch liever aan mijn bureau gezeten.

Steenman in close-up

We hebben het gehaald!

Het meer in Finse maar dan aan de overzijde.

Om het met een cliché te zeggen: moe maar tevreden!

4. Bergen
In Bergen hebben we 2 nachten overnacht in een Jeugdherberg, enerzijds om te bekomen van de Driedaagse en anderzijds omdat Bergen gekend staat om zijn regen.
Het zou er zo’n 270 dagen per jaar regenen. Ook die twee dagen dat we er hebben rondgelopen.
Een erg gezellig stadje. Maar ook hier viel, net als in Oslo, het grote aantal Amerikanen op.

Pittoreske straten

Pittoreske straten

Het bekende vismarktje waar je walvisvlees kon proeven.

Maar ze verkochten er niet enkel vis

Zicht op de jachthaven en de vismarkt.

Brygge, een overblijfsel van de Hanze perioden en nu werelderfgoed.

Straatje in Brygge

Straatje in Brygge (2)

5. Vettisfossen
Vettisfossen is eigenlijk een overgangsplaats waar we een dagtocht houden om terug in het wandelritme te komen. Hier slapen we 2 nachten op een heel rustige camping vlakbij het dorpje Hjelle. De dagtocht voert ons langs drie watervallen waaronder de hoogste niet gereguleerde waterval van Noorwegen, zij heeft een vrije val van ca 263m.

Onderweg van Bergen naar Ovre Ardal. Autorijden langs de kust houdt in dat je regelmatig op een ferry moet wachten om de fjorden over te steken.

De eerste waterval.

Weer zo’n landschap.

Allemaal kleine boompjes.

De grootste waterval van Noorwegen, maar ik kreeg het niet helemaal op de foto.

Steile afdaling van de top van de 2de waterval naar de voet van de derde. Wie goed kijkt, ziet Anneleen ergens in het midden op de foto staan.

De derde waterval.

6. Jotunheimen.

In Jotunheimen slaan we ons kamp op in Spitterstulen op zo’n 1200m hoogte. Van hieruit hadden we dagtochten gepland naar de twee hoogste toppen van Noorwegen: de Galdighoppigen en de Glittertinden. Beide pogingen hebben we moeten staken omwille van het slechte weer. Door mist overvallen moesten we 2x op een klein uurtje van de top rechtsomkeer maken. Vooral de Glittertinden is gevaarlijk, de top bestaat er eigenlijk uit een sneeuwlaag die overgaat in een grote sneeuwluifel die naast de eigenlijke top hangt. Bij mist bestaat er dus veel kans dat je in de afgrond beland.
De gouden regel, ons door de plaatstelijke gidsen in het hoofd geprent, was dat je moest terugkeren als je door de mist het volgende markeringspunt niet meer kon zien. Hier hebben we ons strikt aan gehouden.

Onze kampplaats. In de verte zie je de gebouwen waar je tegen betaling kon douchen.

Die grijze vlek in het midden moet een eland voorstellen. Ik was net m’n rugzak aan’t pakken en had het fototoestel in de hand, tijd om het deftig af te stellen had ik niet.

De middelste bult in de verte is de Glittertinden, je ziet dat ie al in de mist verdwijnt. In deze vlakte hebben we in het terugkeren een hele kudde elanden gezien. Maar omdat het regende zat het fototoestel ver weggeborgen.

Begin van de beklimming, lekker steil.

Eventjes omgedraaid voor een foto.

Eigenlijk is die Glittertinden niet meer dan een heel grote berg stenen. Moeilijk om af te dalen.

Prachtige lunchplek

Maar aan de andere kant allemaal wolken.

Hierna zijn we nog een half uurtje verder gewandeld maar toen zagen we de markeringspunten niet meer.

Jelle denkt dat ie Savoldelli is…

De volgende dag beklimming van de Galdighoppigen waar je af en toe een sneeuwveld moet doorkruisen. Hier is er nog geen wolkje aan de lucht.

De top ligt daarachter, er komen al wat meer wolken kijken.

Terugblik op de eerste top van de vorige dag, die ligt alweer in de wolken.

Eens terug uit de wolken nog eens een foto nemen.

7. Bessegengraat
Laatste dagtocht in Joutheimen en meteen van de hele reis: De Bessegengraat, misschien qua spectaculaire zichten wel één van de mooiste maar ook drukste tochten van Noorwegen wegens met de auto bereikbaar.

Het Gjendemeer.

Anneleen in de wind

Mooie zichten met een laaghangende bewolking

Nog een indrukwekkend zicht op de graat.

Hapje eten met adembenemend uitzicht

Daarboven zaten we net te eten en zoals je kan zien een zeer druk bewandelende route.

Indrukwekkend zicht met allemaal graten.

Gjendemeer

Eindpunt Memurubu waar we een kleine ferry terug naar Gjendesheim nemen.

De jeugdherberg waar we geslapen hebben. Een hut temidden van een desolaat landschap. De elektriciteit verkrijgen ze door een generator die wordt afgezet tussen middernacht en zes uur ‘s ochtends. Ze beweren dat het de hoogst gelegen jeugdherberg van Noorwegen is op een hoogte van ca 1200m.

8. Oslo

Terug in Oslo kiezen we voor een rustige camping zo’n 40tal km buiten het centrum van oslo. Hier doen we nog één uitstap: het Vigelandpark vol indrukwekkende beelden van Gustav Vigeland.

Laatste halte van de reis en beetje luxueuzer camperen.

Allemaal beelden.

Anneleen aan de bankautomaat of een minibank zoals ze hier zouden zeggen.

In de kajuit op de ferry richting Frederikshaven.